Çöp Kutusu

Martı dedim de, aklıma çöpler geldi. Ve çöp kutuları…
İçinde sadece gerçek çöplerin bulunduğu mutfaktaki, sokaktaki,plastik ve/veya metal eğreti kutulardan bahsetmiyorum aslında.

O kutuya girmeyi hak edecek kadar atıl olan nesnelerden/parçalardan da söz etmiyorum ben… Ya da ne bileyim martılara lütfettiğimiz yemek artıkları da değil zihnime asılı kalanlar…

Çöp diyorum ben… Çöplükteki hani…
Bilinçaltlarımızdaki… Azıcık kurcaladığımızda, kokusuna burnumuzun zor dayandığı çöpler…

Çöplük haline getirdiğimiz kalplerimiz… Hani seviyorum deyip de, sevmeyi beceremediklerimizi, ne hissedebileceklerini hesaba hiç katmadan içine atıverdiğimiz çöplükler…

Anlamayı, anlatmayı, anlaşmayı, paylaşmayı beceremediğimiz için kabız olmuş yüreklerimizin çöp dağları…

Çöp muamelesi yaptıklarımız… Çöp yerine koyduklarımız…

Gün altından kokusu sarınca ortalığı, yaygarayı bastığımız…

İşimiz mesela… İlişkimiz…
Hayatımızdaki adam/kadın ya da… Evliliğimiz hatta…

Affedip de kurtulmak istediklerimiz… Affedemediklerimiz…

Kuru bir özürle geçiştiremediklerimiz…

İçerlediklerimiz… Kızdıklarımız…. Sövdüklerimiz…

Çöpten başka yere layık görmediklerimiz…

Hiçbir şey için geç değil oysa….

Adı üstünde:
Ç.Ö.P. K.U.T.U.S.U.

Yolumuza taş koyan nice duyguyu sallayıvermeli içine…

Ç-atışma
Ö-fke
P-işmanlık
K-abalık
U-mutsuzluk
T-ahakküm
U-tanç
S-abırsızlık
U-marsızlık

Sonra kutusuyla birlikte göndermeli olması gereken yere…
Dosdoğru çöpe…

Sonrası mı?

G-elişim
E-ğitim
R-eform

İ-letişim
D-ayanışma
Ö-zgüven
N-ezaket
Ü– leşim
Ş-efkat
Ü– mit
M-utluluk

Şimdi..
Kendiniz seçin…
Cesaretle ve özgür iradenizle… Nasıl?
Kıyamadınız değil mi?
Atmaya çöpe :)))

Fatma Esin Kalyoncu


Yazılara Abone Olmak İsterseniz

E-Posta Adresinizi Yazın: