Saklı Şiir

Alışıyor insan şehrin kalabalıklığına
Sen uykusuz kalmışsın yine ama
Çoğu da zaten külliyen sarhoş
Özlemiyor onlar bir martı sesini
Bekleyenin nefesini
Zaman diyorum hani, kolay
Elinde her şey
Parmak uçların sihirli
Eskinin cadılığıydı
Şimdi herkes hanım, bey
O yüzyılı aştık
Ama yine de gidiyoruz geri geri
Bir bak şu gözlerine
Gözlerinden gitmiyor morlar
Hani nerede kırmızılar, allar
Hasta vücudun
Ve bir yığın uykusuzluğun var Ama sağlam yürüyüşün senden değil

Alışıyor insan şehrin yalnızlığına
Şu ışıklar içinde
Şu karmaşa içinde
Üşümüşsün, yorulmuşsun kime ne
Kimi açtır, kimi açık görene
Gözlerinin önünde kan davası gibidir
El sıkışmaları, göz süzüşleri yine
Aslında kimse kimseyi bilmez
En çok da bu şehirler doğruluğu sevmez
İçimde bir kimsesizdir hala şiir
Ama dile gelmez…

Cemile SÖNMEZ 

Resim1


Yazılara Abone Olmak İsterseniz

E-Posta Adresinizi Yazın: