“Tüm şairlere en derin sevgim ve saygımla”
Bugün Şiir Günü
ve ben içimdeki karmaşayla baş başayım.
Kuşlar geçiyor aklımdan,
kanatlarında özgürlük, gagalarında umut taşıyorlar.
Martılar çığlık çığlığa,
özgürlüğü elinden alınanlara
ses olmuş,
Duvarlar engellemez,
eğer içinde
bütün evreni taşırsan.
Biraz endişe, çok öfke var bugün,
ve biliyorum:
duygular geçicidir,
bir öğretmen gibi gelir,
bakar gözlerimizin içine
ve sorar:
“Hazır mısınız değişime?”
Gözyaşlarım henüz düşmedi,
ama oradalar.
Sabırla bekliyorlar
bir çiçeğin tomurcuklanması gibi,
içimde bir şeyler filizleniyor.
İstanbul,
sen kimsin?
Ben miyim bu kadar suskun,
ya da sen mi benim kadar umutlu?
Bugün ekinoks.
Işıkla gölge
aynı kefeye koyulmuş.
Hayat bize diyor ki:
“Ne eksik ne fazla…
Sen olduğun gibi ol.”
Nevruz bugün,
toprakla gökyüzü sarılıyor.
Ve biz…
kalbimizin içinde
kendi baharımızı büyütüyoruz.
Kadınlar geliyor aklıma,
toprak gibi sabırlı,
deniz gibi coşkulu…
Çocuklar,
gözlerinde yarının cevabı var.
Gençler,
bir köprüyü taş taş kuracak
ellerinde düş,
ayaklarında inanç.
Ve mavi bir çift göz:
Mustafa Kemal.
O sadece bir lider değil,
hayatıyla, vizyonuyla atamız,
kalbimize sevgiyle ektiği
Cumhuriyetin tohumu.
Bugün şiir günü.
Ve ben yazıyorum:
Senin için,
benim için,
bizim için.
Kelimeleri sevinçle yoğuruyorum,
kalbe yumuşacık dokunmak için.
Sessizce,
derinden,
aşk ile…
Yasemin Sungur
21 Mart 2025
