Sevgili Yeni Gün,
Dün yine bir kadın öldürülmüş. Artık sadece rakama indirgenmiş bir hayat… Acımasızca yok edilmiş, katledilmiş.
Oysa her biri bir şarkıydı, bir gülüş, bir düş. İstatistiklerde eriyen isimlerin ardından içimde ağır bir suskunluk büyüyor.
Ama bil ki, bu suskunluğun içinde bir isyan da var. Yalnızca rakamlara indirgenen kadınların değil, bu karanlığı kanıksayan sessizliğin de karşısındayım.
Bir masalda, kırık cam yine de yansıtır ışığı; işte bu yüzden kadınların yaraları bile umut taşır.
Bugün onlara selam gönderiyorum: görünmez emeğe, yarıda kalan hayale, susturulmuş sese.
“Her gün yeni bir gün,” diyorum; ama biliyorum ki, yeni gün adalet talep etmeden doğmaz.
Bugünün hediyesi: tanıklık.
Bugünün niyeti: isyanı büyütmek, sesi duyulmayanın sesi olmak, susmayı reddetmek.
Ey Kadın,
Hayatına sahip çık. Sana susmayı öğrettiler, “boyun eğ” dediler, görmezden gel dediler. Ama sen biliyorsun: bu hayat senin.
Oku. Bilginin ışığını kimse elinden alamaz.
İş sahibi ol. Kimsenin gölgesinde değil, kendi ayaklarının üzerinde dur.
Kendine ait bir hayat kur; senin sesin, senin yolun, senin hikâyen olsun.
Unutma, seni susturmak isteyenler korkuyor aslında. Çünkü sen kendi hayatının sahibi olduğunda, onların zincirleri kırılıyor.
Her gün yeni bir gün. Ve sen, her gün yeniden doğabilirsin.
Bir Çağrım Var;
Bu satırları okuyan sen…
Öldürülen kadınları bir sayı olarak görme, adlarını unutma.
Onları sadece bir haber değil, bir hikâye olarak hatırla.
Bir paylaşım yap, bir cümle yaz, bir kelimeyi çoğalt.
Bir kadına “yanındayım” de.
Bir çocuğa kitap hediye et.
Bir fidan dik.
Unutma, bir kelimeyle, bir hareketle, bir umutla ses büyür.
Senin sesin de bu yankının bir parçası olsun.
Sevgiyle,
