Ruhun Evrensel Ritimleriyle Barışmak
“Bir son, her zaman bir başlangıcın habercisidir.”
Clarissa Pinkola Estés’in Kurtlarla Koşan Kadınlar kitabı bize sadece kadınlara özgü değil, hepimize, insana ait bir gerçeği hatırlatır: Hayat, düz bir çizgi değil; bir döngüdür. Bir yaratımın coşkusu, ardından gelen çöküş, sonra beklenmedik bir anda doğan yeni bir umut… Tüm bu evreler insan ruhunun ritmini oluşturur.
Bu yazıyı kitabın ilgili bölümünü okurken, çevremden ve ülkemin gündeminden etkilenerek yazmaya karar verdim. İçimizde işleyen bu döngüyle dost olmayı, onu anlamayı ve ona teslim olabilmeyi hatırlatmak isterim.
Hayat – Ölüm – Hayat: Dönüşümün İçsel Yolculuğu
Ruhumuzun derinlerinde bir doğa yasası işler.
Her sevgi bir doğuşla başlar.
Her yaratım bir zaman sonra yavaşlar, biter.
Ve her bitiş, eğer içtenlikle karşılanırsa, yeni bir hayata yer açar.
Bu döngüyü görmezden geldiğimizde; bitişleri inkar eder, tutunur, zorlarız. Ama kabul ettiğimizde, içsel rehberimiz bize yeniden yön gösterir.
Nerelerde Karşımıza Çıkar Bu Döngü?
- Bir ilişkinin iniş çıkışlarında,
- Bir hayalin beklenmedik sonlanışında,
- Kendini yeniden tanımladığın sessiz dönemlerde,
- Bir ilhamın doğuşunda ve yitip gidişinde…
Tüm bunlar, yaşamın bizi eğiten sessiz ritimlerine dahildir.
Döngüyü Anlamak, Hayatı Derinleştirmek Demektir
- Hayat: Yeni olan gelir, canlanır, yeşerir.
- Ölüm: Kabuk değişir, bildiklerimiz çöker, içe dönme vakti gelir.
- Yeniden Hayat: Farklı bir bakışla, yeniden doğarız. Artık daha bilge, daha yumuşak, daha özgür…
Sor Kendine: Hangi Evredesin?
- Şu anda hayatımda nelerin döngüsü tamamlanıyor?
- Ne bitmeye çalışıyor ama ben hâlâ tutunuyorum?
- Hangi yeniye yer açmam için, neyi bırakmalıyım?
- İçsel ritmime ne kadar kulak veriyorum?
Hayatla Dans Etmeyi Öğrenmek
Döngüyle barışmak demek, hayatla dans etmeyi öğrenmek demektir. Bazen yavaş bir vals gibi, bazen içsel bir fırtına gibi… Ama her seferinde yeniden bizi doğuran bir akış vardır. Ona güvenmeyi öğrenmek, kendi iç bilgemizle buluşmaktır.
Hayat, ölüm ve yeniden doğuş… Bu üçlü sadece doğada değil, içimizde de yaşar. Bu yazıyı okuduysan, belki sen de bir eşikte duruyorsundur.
Hatırla: İçinde bir ses, bu döngüyü tanır. Ona kulak ver. Çünkü ruh, bildiği yolu unutmaz.
Kendinle Buluş, İçsel Döngünü Anlama Egzersizi Yap
Aşağıdaki kısa egzersizi bir deftere yazarak ya da sessiz bir ortamda düşünerek yapabilirsin. Amaç; nerede olduğunu, neye veda ettiğini ve neye yer açmak istediğini görmek.
1. Sessizleş ve Dinle
Gözlerini kapat. Derin bir nefes al. Bedeninin içinde bir yerlerde bir döngünün çalıştığını hayal et. Nefes alırken yeniye yer açtığını, verirken eskiyi bıraktığını hisset.
2. Bu Üç Soruyu Yanıtla
-
Şu anda hayatımda sona ermek üzere olan ne var?
(Bir düşünce, ilişki, alışkanlık, rol, inanç…) -
Bu sona eriş bana ne öğretti?
(Direnç mi gösterdim? Kabul ettim mi? Hangi duygular içindeydim?) -
Şimdi ne doğmak istiyor?
(Yeni bir yön, bir alışkanlık, bir ilişki biçimi, bir karar…)
3. Bir Kelime Seç
Bütün bu süreci tanımlayan bir kelime bul. Bu kelime senin ne olabilir? Örnek vereyim; “dönüşüm tohumu”, “gelişimdeyim” “kendimi keşfediyorum”, “düşümdeyim”, “harekete geçtim” olabilir. Seçtiğin kelimeyi bir kâğıda yaz, çiz, boyutlandır ya da küçük bir nesneyle temsil et.
Yaratıcı Bir Alan: Döngü Çemberi Çizimi
Kendi “Hayat–Ölüm–Hayat” döngünü simgeleyen bir çember çiz. Üç bölüme ayır:
- İlk bölüme şu an neyi başlatmak istediğini yaz.
- İkinci bölüme vedalaşman gerekenleri yaz.
- Üçüncü bölüme, yeniden doğacak olanı ifade eden sembol, renk veya kelimeler yerleştir.
Bu çember, senin iç ritminin bir yansımasıdır. Görsel olması, zihninden kalbine doğru inmesine yardım eder.
Düşle; Yaz, çiz, hisset ve güven
Döngü bir süreçtir. Bugün yazarsın, yarın bırakırsın. Sonra bir bakmışsın yeniden başlıyorsun. Bu, senin iç doğanın dili. Ona güven. düşle…
Sessizliğin içinden gelen sesi duymaya izin ver.
Kurtlarla Koşan Kadınlar kitabından ilhamla, Clarissa Pinkola Estés’e selam olsun.
Yasemin Sungur
22.03.2005
