Hep beklemiştik hani,
Sapanla attığımız taşlar gözümüzden kaybolduğundan beri,
Hani atladığın ipler aşarken boyumuzu,
Susarken koşturmacanın hararetinde,
Dil sürçmesi gibi bir utangaçlığı yeni yeni tanırken,
Daha kaybolmamışken hasretinde,
Keşfederken renklerin sıcaklığını,
Savrulmaya yakın aklımızın hücreleri,
Avuçlarımıza sığmazken gelecek henüz,
Saçın salındıkça içimde kopan kıyamet daha kalbime sığarken,
Toplarken rakamları,
Ama aklımı çıkarırken yanında,
Bir buluta dokunmanın hayalini resmederken kendime,
Dolarken dudaklarıma bilmediğim şarkıların müziği ıslıkla,
Sırılsıklam ıslandığım yağmurun nasılda en sevdiğim şey olduğunu öğrenirken kol kola,
Elimde terlerken ellerin,
Sesin sesime titreşirken,
Vakit tutturamazken hızını,
Ve bir türlü yerinde duramazken
Yanıma sen gelince,
Doğru cümleleri hep şaşırırken,
Pedala bastıkça yol alırken gökkuşağının üzerinde,
Kendimi sevmeyi öğrenirken gözlerinde,
Ve kaybederken kaygılarımı,
Yeşerirken umut denilen şeyler göğsümün orta yerinde,
Mümkünlüğünü öğrenirken birlikte,
Şimdi kim diyebilir ki,
Aradan geçen zaman,
Sadece rakamların illüzyonu diye..
Gölge SÜMER
