Pazar günlerini özel severim.
Tatil günüdür. Haftanın son nefesidir. Yeni haftadan bir gün öncedir. Yeni haftaya başlamadan önce insanın kendine dönüp bakması için açılmış küçük bir aralıktır.
Ben pazarları biraz geç kalkmayı severim. Acele etmeden yapılan kahvaltıyı, uzun süren sohbetleri, sofrada biriken gülüşleri, aileyle buluşmayı, sevdiklerimle yan yana olmayı severim. Doğada yürüyüş yapmayı severim, kuşları seyretmeyi, çiçekleri ve ağaçları gözlemeyi. Bazen hiçbir şey yapmamak bile iyi gelir. Çünkü insan sadece çalışarak değil, durarak da kendini toparlar.
Pazar, haftanın muhasebesidir biraz. Geçen günlere bakarım. Neyi iyi yaptım, nerede yoruldum, neyi erteledim, neye şükrettim, neyi yeniden düşünmeliyim? Sonra yeni haftaya usulca hazırlanırım. Defterimi açarım. Aklımı toplarım. Kalbimin üstündeki tozu silkelerim.
Zamanın Akışında Kendini Bilmek
Zaman yönetimi, zamanı denetim altına almak değildir; zamanın akışında kendini bilmektir. Günün nereye aktığını, enerjinin nerede çoğaldığını, duygunun nerede yorulduğunu fark etmektir. İstediklerini yapmaya alan açmak, kendine, zamanına ve duygularına sahip çıkmaktır. Çünkü insan zamanını nasıl kullanıyorsa, hayatına da öyle davranıyordur.
“Doğada pazartesi yoktur” sözü gelir aklıma. Ne doğru, ne derin bir cümle. Kuşlar pazartesiden korkmaz. Ağaçlar takvimle gerilmez. Deniz, haftanın ilk günü diye dalgasını kısmaya çalışmaz. Pazartesi dediğimiz şey biraz da bizim zihnimizin kurduğu sert bir kapıdır. O kapıyı yumuşatmak elimizde.
Pazarın ertesi pazartesidir, evet. Kimilerine zor gelir. Belki yeni başlangıçlar insana yük gibi göründüğü için. Belki yapılacaklar listesi kalbin sesinden daha yüksek konuştuğu için. Belki de insan, kendine iyi hazırlanmadığı haftaların eşiğinde biraz ürktüğü için.
Yıllardır Harekete Geç buluşmalarını pazar akşamı Zoom’da yaparız. Çünkü pazar akşamı bana hep yeni haftanın kapısında yakılan küçük bir ışık gibi gelir. Kalbim Kadın Liderliği buluşmaları da pazar akşamlarıydı. O akşamlarda birlikte düşündük, birlikte güçlendik, birlikte hatırladık: İnsan yalnız yürümek zorunda değil.
Bu pazar akşamı ne yapıyorsunuz?
Belki çayınızı alın. Belki defterinizi açın. Belki kendinize şu soruyu sorun:
“Yeni haftaya nasıl başlamak istiyorum?”
Çünkü hafta takvimde başlamaz. İnsan karar verdiği yerde başlar.
Yasemin Sungur
