Fark ettim ki
ne sen bıraktığım yerde
ne de ben bıraktığın yerdeyim.
Ruhumuz zaman bekçisi gibi
olduğu yerde gün saymış;
Eğrilmemiş,
yaşlanmamış aynen bıraktığımız yerde ama
saçlarına ak düşmüş, ellerine hüzün…
Gözlerin hiç değişmemiş,
gözlerime değdiği ilk gün ki gibi.
Rüzgar kalan bir tutam saçını savururken denize doğru,
yine
aynı kokun değişmeyen…
Kaderin izin vermediği vuslatta kalmışız
nedenini hâlâ çözemediğimiz.
Yılların kattıkları arkamızda sıra sıra
halimize şaşkın…
Fark ettim ki
zaman ruhumuza dokunmamış…
Bir yanı sen…
Bir yanı ben…
Dilek Güney
