Savaşta Çocuk Olmak

Bugün için Gazze, dün için Suriye, Irak,Mısır, Libya… Daha öncesi için Saraybosna, Kosova…

Hepsinde çocuklar vardı, hepsinde yürekler yandı ne yazık ki…

Son birkaç gündür benzer cümleleri dinliyoruz televizyon ekranlarından:

savaş1İsrail’in Gazze’de kara, hava ve denizden yaptığı katliamın bilançosu her geçen gün artıyor. Dünkü kayıplarla birlikte operasyonun başladığı 8 Temmuz’dan bu yana ölenlerin sayısı 325’i buldu. Bunların 70’i çocuk. Hastane morglarında bekleyen minik çocukların cansız bedenleri ise yürekleri dağlıyor.”….

İsrail, son 12 günde ise 2 bin 350 hedefin vurulduğunu bildirdi.İsrail ordusu, kara harekâtının ikinci gününde Gazze Şeridi’nin kuzeyinde yer alan Beyt Hanun ve Beyt Lahya ile güneydeki Han Yunus bölgelerini yoğun bombardımana tuttu.”

Hamas’ın dünkü roket saldırısında iki İsrailli asker öldü, 4 asker bir sivil de yaralandı. Saldırıların gizli bir tünel yoluyla yaklaşan Hamas mensuplarınca düzenlendiği açıklandı.”

Ülkede aşırı sağcılar ‘Hamas tamamen bitirilene dek’ operasyonun sürmesini talep ederken İsrail

Başbakanı Binyamin Netanyahu’nun ne kadar ileri gideceği kestirilemiyor. Sivil kayıpların artmasından korkuluyor.”…

Ne yazık ki, çocuklar ölüyor… Çocukları öldürüyorlar… Durum aslında sadece Filistin’de çocuk olmak değil.. Savaşta çocuk olmak…

Sabahın pek de o kadar kolay gelmediği, gecenin pek de o kadar kolay gitmediği bir dünyaya doğmak… Çocukluğunu, gençliğini bilmeden, dünyayı tanımadan, insanlığı doğru dürüst görmeden yitip gitmektir. Her yeni güne oyun arkadaşlarının sayısının biraz daha azalmış olduğunu görerek başlamaktır savaşta çocuk olmak…

Nasıl nefes alırlar, nasıl yaşarlar, nasıl pisi pisine ölürler… Kimse anlayamaz, orada olmadığımız sürece, orada doğmadığımız sürece de anlayamayacağımız bir şeydir savaşta çocuk olmak…

Düşündüğünde, seni sahip oldukların için şükretmeye, sevdiklerine daha çok vakit ayırmaya, hayatına daha fazla anlam katmaya iten bir şeydir savaşta çocuk olmak …

Doğru ya da yanlış, kendisine ne söylenirse koşan, hayatı pahasına, bir oyunun içinde olduğunu zannetmektir savaşta çocuk olmak… Babanı, ağabeyini ya da The Table meta hard drive recovery page appears; click on the Columns tab to show the metadata. anneni bir kere daha görmeyi dünyadaki her şeyden çok istemektir.

Kurşun, mermi ve bomba sesleri arasında sipere yatmayı öğrenmek, koşmaktan yüzü kan kesilmektir savaşta çocuk olmak…

Aciz olmaktır, mazlum olmaktır. Tanklara karşı sapanlarla, taşlarla karışı koymaktır. Babanın elleri kelepçelenmiş götürülürken hiçbir şey yapamamaktır.

savaş2Farklıdır savaşta çocuk olmak… Hele bir de Filistin’deysen… Annesi istediği oyuncağı almadı diye tutturmayı bilmez. Ne isteyeceği bir oyuncak vardır aklında, ne de annesi yanında…

Düz cümleler kuramamaktır savaşta çocuk olmak. Eskaza bir kamera çekiyorsa şayet, tüm içine sustuklarını haykırmaktır bir kerede… Ya da bağıra bağıra savaşa lanet yağdırmaktır.

Parçalanmış ceset gördüğünde korkmamaktır. Ölümü kanıksamak, ölümün bir bombayla, bir mermiyle gelmesi gerektiğine sonuna kadar inanmaktır. Öyle her şeye ağlamamaktır. Ağlayacaksa en büyük acıları duyduğunda ancak ağlamaktır. Yaşanan her bir şeyi oyun sanmak ama oyun olmadığını da bilmektir.

Hani hayatında hiç çikolata yememmiş, çikolata görmemiş insana çikolatayı ne kadar anlatırsanız anlatın, onu görüp yemeden anlayamaz ya… Filistinli çocuk ya da savaşın içindeki çocuk da düşünde özgürlük görendir; ama ne olduğunu bilemez. Şekerli bir şeyler hayal eder uykusunda. Mavi gök altında herkes eşittir belki de onun dünyasında… Dikenli teller yoktur, geçiş noktaları kayıptır orada. Arabalar kurak yollarda ilerlerken taranmaz, evlerinin üstüne bomba yağmaz onun rüyalarında…  

Rüyaları gerçek olsun tüm çocukların. Uyanacakları güzel sabahlar, yanı başlarında aileleri, oynamaktan korkmayacakları sokakları olsun…

Çocukların çocuklara yaraşır bir hayatı olsun… savaş dursun, mermiler sussun…


Yazılara Abone Olmak İsterseniz

E-Posta Adresinizi Yazın:




Önceki İçerikÖnemli Günlerdeyiz…
Sonraki İçerikÇocuklar için 10 Yaz Tatili Etkinliği – 3
Zeynep Kıyak
1981 İstanbul doğumlu, İstanbul aşığı olan bir İstanbullu. Marmara Üniversitesi İletişim Fakültesi, Halka İlişkiler ve Reklamcılık Lisans, Marmara Üniversitesi Medya Ekonomisi Yüksek Lisans mezunu. Editörlük ve kurumsal iletişim alanlarında üç yıl çalıştıktan sonra, insan kaynaklarına yöneldi, 12 yıldır profesyonel anlamda bu alanda çalışıyor. Çok klişe olacak belki ama “Çocukluğundan beri yazıyor” Ortaokul ve lise yıllarında yazıyla ilgili tüm il düzeyi yarışmalarda önemli dereceler kazandı. Üniversitede TÜHİD’in düzenlediği sosyal sorumluluk temalı yarışmada ekip arkadaşlarıyla “Genç İletişimciler” dalında Altın Pusula ödülünü aldı. Yazmayı bırakmadı. Sabah, Akşam gibi gazetelerde belirli dönemlerde yazıları; Kariyer.net’in blog sayfasında makaleleri yayımlandı. 2011’de Yasemin Sungur ile yolları kesiştiğinden beri Martı’da “Alternatif İK Sözlüğü”nü hazırlıyor. Bunun yanı sıra gündemle ilgili haber yazıları, röportajlar, farklı yazı dizileri üzerine yazmaya devam ediyor. MARTIDAŞ olmayı çok seviyor. Yeni projesi için yakında harekete geçecek ve bu yüzden çok heyecanlı…