Kelimeye Değil İnsana Saygı

ODTÜ’den mezun oldum. Price Waterhouse’a girdim. Organizasyon Danışmanlığı ekibi yeni oluşturuluyordu. Çömez (junior) olarak işe alındım. Kanadalı usta David Hill’e bağlı çalışacaktım. O dönem dünyanın en pahalı organizasyon danışmanlarından biriydi. Kendisine “Mr. Hill” dememize izin vermezdi, ismiyle hitap ederdik. David’in en küçük çocuğu bile benden yaşlıydı.

:-)

Price Waterhouse sonrası yıllarda uzun süre, en genç müdürlerden biri olduğum için, zaten ismimle sesleniliyordu. Zamanla yaşlandım. “Uğur bey” denilmeye başlandı.  İlk iş tecrübesi, insanın sonraki iş yaşamını belirliyor. Ben de aynısını yapmaya kalkıştım. Aklımda “David” olduğu için, “Bana ismimle seslenin” dedim.

:-)

Bunun hata olduğunu hemen öğrendim. Birkaç  gün önce “gitmişken size de bir şey getireyim mi?” diyen eleman, “fotokopiye gidiyorsan, şunu da çeksene” demeye başlıyor. Ben David’e adıyla seslensem de saygımı eksik etmezdim. Ama eleman insana, bilgiye, tecrübeye değil kelimeye saygılı…  Bana yeniden “bey” demeye başlayınca, düzeldi.

:-)

Uğur Özmen


Yazılara Abone Olmak İsterseniz

E-Posta Adresinizi Yazın: